Rozporządzenie Bruksela II ter – Sprawy małżeńskie i sprawy dotyczące odpowiedzialności rodzicielskiej – formularze

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/1111 z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie jurysdykcji, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej oraz w sprawie uprowadzenia dziecka za granicę

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/1111 (rozporządzenie Bruksela II ter) zastąpiło rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 (rozporządzenie Bruksela II bis) od 1 sierpnia 2022 r. Nowe rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do postępowań sądowych wszczętych, dokumentów urzędowych formalnie sporządzonych lub zarejestrowanych oraz ugód sądowych zatwierdzonych lub zawartych w sprawach małżeńskich i sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej 1 sierpnia 2022 r. lub później.

Rozporządzenie Bruksela II bis ma nadal zastosowanie do orzeczeń wydanych w postępowaniach sądowych wszczętych przed 1 sierpnia 2022 r. oraz do dokumentów urzędowych formalnie sporządzonych lub zarejestrowanych i ugód sądowych zatwierdzonych lub zawartych przed tą datą. Dodatkowe informacje na temat rozporządzenia Bruksela II bis: powiadomienia i formularze online.

Rozporządzenie Bruksela II ter stosuje się w stosunkach pomiędzy wszystkimi państwami członkowskimi Unii Europejskiej z wyjątkiem Danii.

Rozporządzenie Bruksela II ter określa, które państwo członkowskie ma jurysdykcję sądową w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej lub w sprawach małżeńskich, jeżeli istnieje element międzynarodowy.

Przewiduje również, że orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest uznawane w pozostałych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania. Wszystkie orzeczenia wydane w państwie członkowskim w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej i podlegające wykonaniu w tym państwie podlegają wykonaniu również w pozostałych państwach członkowskich bez wymogu stwierdzenia wykonalności (czyli bez tzw. procedury exequatur)

Ponadto uzupełnia ono i wzmacnia konwencję haską z 1980 r., ponieważ określono w nim zasady współpracy między państwami członkowskimi w przypadkach uprowadzenia dziecka przez jednego z rodziców.

Każde państwo członkowskie wyznacza co najmniej jeden organ centralny, który ma pomagać w stosowaniu rozporządzenia Bruksela II ter.

W rozporządzeniu Bruksela II ter przewidziano dziewięć standardowych formularzy. Powiadomienia dotyczące rozporządzenia Bruksela II ter dokonywane przez państwa członkowskie można znaleźć tutaj.